سكوت

 <?xml:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" />

سيمرغ مهربون

 

بعضي ها ميگن همه ي حرفا گفتني نيستند.

 

چرا گفتني اند، تا حرف چي باشه و براي كي باشه!

 

يه ضرب المثل هم كه ميگه:سخن چون برآيد زدل ،نشيند لاجرم بر دل.

 

خب حالا اگه مخاطبت دل نداشت چي!؟

 

مهربون من!

 

ميدوني بيدل باورش اينه كه هيچ حرفي ناگفته نمي مونه،

 

رازها و اسرار هم همينطور!

 

حتي بي دل ها هم سخن خاص خودشونومي شنوند.مگه نه؟

 

ولي تو دنياي ما آدما تو خوب ميدوني كه اگه همه ي حرفات رو بگي و بنويسي،

 

واژه ها و جملات:

 

وا چه مسخره!

 

چه خنده دار و مضحك!

 

چه تهوع آورونفرت انگيز!

 

اينا چيه ميگه؟!

 

مطلبش كهنه و مال عهد د قيانوسه!

 

بابا ديوونه است!

 

و...

 

را پشت سر هم رديف ميكنن و حالا بيا و ببين كه اين عبارات كوتاه به قول دوستمون،

 

چه حركات موزوني كه راه نميندازن،مست ميشند و به رقص و پايكوبي مي پردازن.

 

آره بهترينم!

 

اون وقته كه بي دل بايد خودش باشه و سكوت شبونش.

 

يه سكوت دل انگيزدر ميون درياي آروم دل، پس از جزرو مدهاي پرآشوب.

 

منو بر بالهاي نقره ايت بنشون تا سكوت سبز رو در آب هاي بركه ی

 

هميشه  آروم دلم

 

به تماشا بنشينم.

 

مي دونم كه كمكم مي كني..

×××××××××

.

فرياد كه پايان من آغاز سكوت است

يعني كه ازل تا به ابد راز سكوت است

رفتيم و رسيديم به سر چشمه ي خورشيد

آنجا كه افق گستره ي باز سكوت است

××××××××

زمان دارد اينجا شتاپ سكوت

زمان مانده در پيچ و تاب سكوت

كيم من در اين وسعت بي كران

به درياي هستي حباب سكوت

ز اسرار اين آسمان كهن

چه دارد جهان جز جواب سكوت؟

به صحراي بي انتهاي عدم

ازل تا ابد ديد خواب سكوت

كه رفته است تا چشمه ي آفتاب

كه آب آورد از سراب سكوت؟

در آندم كه تنها خدا مي نوشت

قلم بود و تنها كتاب سكوت

××××××××

                                                                                                              دوستان هميشه همراه

 

                                                                                                                     ديار محبت

 

                                                                                                                       بهشت اينجاست

 

                                                                                                                      محبت و زيبايی

 

                                                                                                                     هفت اقليم

/ 36 نظر / 5 بازدید
نمایش نظرات قبلی
myheart_urhome

حالا چه بايد کرد؟ بشينم حسرت روزای از دست رفته رو بخورم يا دل به روزای آينده خوش کنم و تصميم بگيرم منم به خودم بيام و جبران گذشته رو بکنم؟؟؟ آره خوب... الان همه درختا و گياها دارن آماده ميشن که با يه تکون تموم غبار و رخوت و سستی اين چند ماه رو زمين بريزن و دوباره سبز و شاداب بشن . مگه من از اونا کمترم؟ فقط يه کم اراده ميخواد و غيرت. بايد ببينم دارم يا نه؟

myheart_urhome

دعا کن منم بتونم دلم رو بهاری کنم ..... راستی ؛ اين دوستمون؛ کامران عزيز واقعا مطالب و شعرای قشنگی رو مينويسه و استفاده ميکنه. بهش همينجا تبريک ميگم . قربونتون.....

داريوش

سلام دوست عزيز...او سرسپرده مي خواست من دلسپرده بودم / من زنده بودم اما انگار مرده بودم / از بس كه روزها را با شب شرمده بودم / يك عمر دور و تنها تنها بجرم اين كه / او سرسپرده مي خواست ‚ من دل سپرده بودم / يك عمر مي شد آري در ذره اي بگنجم / از بس كه خويشتن را در خود فشرده بودم / در آن هواي دلگير وقتي غروب مي شد / گويي بجاي خورشيد من زخم خورده بودم / وقتي غروب مي شد وقتي غروب مي شد / كاش آن غروب ها را از ياد برده بودم / محمد علي بهمني ...خدا قوت...داریوش...

رامین

اينقدر از شعرم تعريف کردی که... کم کم خودم هم داره از شعرم خوشم مياد... D:... مرگ خودم، اگه يه ذره ديگه تعريف کنی، از خوشحالی خودمو می‌کشم... P:

شبگرد تنها

سلام دوست عزيز ؛ با گفته ی شما موافقم وبهتر است بگويم که بعضی از حرفها رو حتما بايد بر زبان جاری کرد ؛ چرا که نگفتن بعضی از حر فها و راز ها علاو بر اينکه مشکلی را حل نمی کند ؛ بلکه ما را وادار می کند که با خود کلنجار برويم ؛ حرفهای زيادی برای بازگو کردن دارم ولی فرصت اندک است و در اين مجال نمی گنجد پس با پوزش از حضور شما و به اميد ديدار .

مونا(only_for_comet)

سلام بيدل عزيز.. خوبيد؟ شما که ميگی بی دلی. ما هم که ادعا ميکنيم دل داريم . اما شما دل به جايی سپردين که ما لياقتش رو نداريم . برام دعا ميکنی بيدل بشم؟ دعا می کنی که دلم پاک و صاف بشه؟

myheart_urhome

سلام عزيز. خوش به حالت که ميری ديدن يار. ديدار اون دلداری که دلت رو بهش دادی و بی دل شدی. برای منم ازش وقت ملاقات ميگيری؟ به سيمرغ بگو که من رو هم بپذيره . قربانت...

یوسف

سلام . پابرجا باشی . من که می گم بی دلا هم دل دارند . دلداده شون هم دلدار عالم هستی است ... فلاسفه معتقدند : « معطی شيئ نمی تونه فاقد شيئ باشه » . پس چگونه خواهد بود دل آن دلداری که هر آن به عشق ما خواهد تپيد ! .. از يادآوری آن نکته اخلاقی هم بی نهايت ممنون . حق با توست . از اين ببعد فقط سعی می کنم رفع اضاله کنم و بس . تا طاهر بمانم . انشاءالله .

كامران/شبگرد

سلام بيدل عزيزم......آپديت كردم....خوشحالم ميكني يه سري بزني..

بابک ( وبلاگ اوشو )

سلام .....به نظرمن همه ما برای خوندن و نوشتن اینجا هستیم .... هر کسی هم به هر حال از همه چیز خوشش نمیاد ... واینکه یه سری حرفها و چیزها هر چقدر هم که ازشون بگذره هیچوقت قدیمی نمی شه ، مولانا و شمس و حافظ و فردوسی و بسطامی و ..... غیره حرفهایی برای گفتن داشتن که لااقل خود من برای درکشون هنوز اند خم یک کوچه ام .... یا حق (هیچ آدابی و ترتیبی مجوی / هر چه میخواهد دل تنگت بگوی)