روی خط دلدادگی

تا حالا فکر کردی نقطه ی آغاز دلدادگی کجاست ؟ يا اينکه چه جوری

آدما اهل دل ميشن ؟ تا حالا شده دلت رو جايی گرو ِ کسی يا چيزی

بذاری؟ دلت رو به صفای چی می بخشی ؟ يه نگاه ؟؟!!... يه صدا ؟؟!!

يه خوبی؟؟!!.... يا شايدم يه حس ؟ و يه عشق ؟؟؟!!!....

 

اگه مرام توی خونـِت و معرفت توی وجودته؛ اگه خراب ِ ياری و

می‌خوای دل ناقابلت تحفه ی ناچيزی واسه دلدار باشه ؛ توی راه دلدادگی

ناشناختنی قدم بذار . توی اين راه حرف اول رو دل ميزنه . پشيمونی

نداره . راهيه که هيچ تيشه ای به ريشه ت نميزنه و قافله قافله بهت اميد

می بخشه . دلت زير پا گذاشته نميشه و به جای شمع؛ اين خورشيده که

خونه ی دلت رو روشن ميکنه . آسوده خاطر باش. کليد قلبت رو به

الهه‌ای می بخشی که شاه کليد همه ی خوبيهاست و صفای دلت

صفای خاطر دلداری ميشه که واژه های عاشقانه مقابلش سر به سجود

می گذارن و زندگيت با عشق به عاشقيه که عشق می آفرينه . هيچ شک

و ترديد و ترسی به دلت راه نده . آيه يأس هم نخون که « اگه يه وقت

منو راه نده چی ؟» ؛ « اگه از من خوشش نياد چی؟ » ؛ « اگه قبولم

نکرد چی؟ » و هزاران اما و اگه ی ديگه . آخه اين معبود ناشناختنی

در حالی که هيچ نيازی به من و تو نداشته و نداره ؛ فرموده دوستمون

داره . کجای عالم سراغ داری که احتياجی؛ نيازی ؛ کاری به من و تو

نداشته باشن و همه جا به يادت باشن و هوای کارت رو داشته باشن ؟

در ِ رحمت دلدار هميشه ی هميشه بازه و فانوس قشنگش در همه

حال روشنه . پس فکرت رو از همه ی اين اما و اگرها دور کن و ترس

و نااميدی و ترديد رو در گورستان واژه ها به خاک بسپار و اميد و

صبر و عشق رو ره توشه ی راهت قرار بده .

 

امروز می خوای روی خط ؛ دل رو به دلدار هديه کنی . به گذشته و

ديروز فکر نکن که کی بودی و چی کار کردی. فقط به امروز بينديش .

نگران نباش که فلان بودی و بی اعتبار ؛ و يا اينکه گذشته رو سياه

کردی . معبود طوری با تو صبوری ميکنه که انگار هيچ گناهی

نکردی .. اما به اين شرط که لحظه ها رو جستجو کنی و ثانيه ها رو

زير و رو .. تا اونچه رو که در گذر ندونم کاری از دست دادی؛ به

دست بياری و هر چه رو ويرون کردی دوباره بسازی .

 

اگه آماده ی راهی ؛ اگه مرد ِ سفری؛  بسـم الله ........ با ذکر قشنگِ

يا ربّ قدم اول رو جانانه ؛ قاطعانه و خالصانه بردار و پيام اول ِ 

دلدادگی رو آذين بخش جونت کن که اهل دل و دلداده‌ها ؛ نه تنها دل

هيچکس رو نمی شکنن؛ بلکه تا در توان دارن‌ دلها رو به دست ميارن .

 

اولين گفتگوی عاشقانه‌ی اين کاروان ِدلداده غروب ِ خورشيد امروز ؛ با

دلی پر از شکفتن و جوانه زدن است که می خوانيم :

تمام سپاس از آن اوست که هيچ دلی به هيچ کس غير از او خوش نيست

و فراموش نکن که :

تنها ياد خداست که آرام بخش دلهاست  

/ 48 نظر / 5 بازدید
نمایش نظرات قبلی
Mehran

سلام بر دل مهربانتان.....شاد باشيد.....در پناه حق.....

sargashte

سلام. پست قشنگ و آگاه کننده ای بود. حق با شماست. خط دلدادگی خیلی ظریف و حساسه. باید دایم مراقب بود. قدمهاتون استوار. یا علی.

Heaven Searcher

الا بذکر الله تطمئن القلوب !!! در وادی دلداگی دل رو به کسی باید سپرد که همیشگی باشد !!! سلام بعد از حدود ۸ ماه آپديت کردم وقت داشتی يه سری بزن ....

ندا

سلام دوست عزيز متنشو کامل خوندم ،قشنگ بود به دلم نشست دستت درد نکنه. ممنون که يادی هم از ما کرده بودين. التماس دعا ياحق.

آرش و ایرن

سلام خيلی زيباست قلم زيبايی داری ممنون به من سر زدی به نظر من نقطه آغاز دل دادگی ......است راسشو بگم توش موندم چی بگم موافقی با تبادل لينک؟ موفق باشی بای

مرضيه

سلام .خوبيد؟؟من بروز کردم اگه دوست داشتيد بيايد..راستی فونتشم درست کردم..ياعلی..التماس دعا.

msheyda

سلام .بيدل عزيز ..مثل اينکه به ب قديمی من فقط شما ميتونيد وارد بشی .همين هم غنيمت بزرگيه اون هم بيدل عزيز بياد اينجا و تعجبم که چه جوری ميتونيد وارد بشيد آخه اين آدرسم فيلتره . آدرس جديدمو اينجا می بينيد از همیجا به مامانی ماری سلام و عرض ادب دارم ..منم برای وب قديمی خودم گريز ميزنم به گذشته ..چه کنم عزيز ..قدمت روی چشم صفاآوردی ...خاک پا . م/ شيدا ...///

msheyda

طنين عشق را . گسترده تر از دريا .ايستاده در برابر باد خوانديم .با وسعت صداي تو . نام آفتاب را زمزمه كرديم . و شروع باران را ديديم . چه شبها خيره به مهتاب ..از شاخه اش آويختيم . بر سر پيمانه عهد بستيم . كه اندوهمان . قصه شب زنده داري ماست . لبخندي بايد . تا دلمان را شكوفان كنيم . مي 2004 ...///

مصطفي(آب وشراب)

سلام دوست من.ممنون از حضور گرمتون در بزم آب و شراب.ع ش ق، چه حروفی! موفق باشی، التماس دعا، ياعلی.

حمید رضا

سلام دوست خوبم هربار که به وبلاگت می آیم واژه هایی می بینم که بوی دل انگیز طراوت وتازگی دارد و عشق ودلدادگی می آموزد امید آنکه پیوسته شادوسربلند باشی