بيمار توام
ساعت ٦:٠٢ ‎ق.ظ روز شنبه ۳٠ آبان ۱۳۸۳  کلمات کلیدی:

 

تقديم به تو كه چشمانم هميشه بيمار توست

 

وبا زخورشيد

 

پرده ي شب را كنار زده بود

 

صبح ِ آن روز تماشايي بود

 

آلاچيق روياهايم روشن ِ روشن بود

 

بوي دلاويز گلها

 

تعبير بي مثال روياي سحر دوشينه بود

 

گلبرگ ها بوسه گاه لبهاي گرم خورشيد بودند

 

نارون منتظر شكفتن گل ها بود

 

او مي دانست

 

گل ها تعبير روياي شيرين چكاوك مليح جنگل است

 

قاصدكي بي قرار

 

با سلام صبح گاهی

 

نغمه ي بلبلان را نويد مي داد

 

و چشم هايم

 

در انتظارشكوفه هاي مست

 

واو نيز منتظر

 

جنگلبان پير!

 

مسيح معرفت ِ امروز و ديروز و فردا

 

معرفت ِرهگذران چشمه ي حيات

 

حيات ِابدي ِ همه ي گل ها و بلبل ها

 

قاصدك مي گذرد

 

هزاران نغمه ي شكفتن گل ِ هستي را سر مي دهد

 

زاغان سياه نوك حسرت بر خشن ترين تنه ي درختان مي سايند

 

چشم  فرو مي بندند

 

آغوش گل ها گشوده مي شود

 

دلتنگ مسيح عشق و معرفتند!

 

تنگ تنگ درآغوشش گرفته اند!

 

وا و همچنان افسرده مي نمايد

 

مسيح افسرده است!

 

چشمه ي باورتان را دوباره لايروبي كنيد!

 

او حقيقتا! افسرده است!!!

 

ياس وشقايق و لاله و...

 

همه او را باخود مي برند

 

گل ها  وا مي نهد

 

آري!

 

مسيح در انتظار ِ حجله ي وصل ِ تنها گل ِ نرگس است.

 

و با آغوش مهر تو روءيايم تعبير خواهد شد.

 

                                              --------------

 

                                   صبا زمنزل جانان گذر دريغ مدار

                                وزو به عاشق بی دل خبر دريغ مدار

                          به شكر آن كه شكفتی به كام بخت ای گل

                                نسيم وصل زمرغ سحر دريغ مدار

                               حريف عشق تو بودم چو ماه نو بودی

                                 كنون كه ماه تمامی نظر دريغ مدار